شبهای جوونی عجب بی اعتباره

همش بی قراری همش انتظاره

                                                     عهدی که روا بود دگر  باره نبستن

آن مرد مکان از  سر  اندیشه  ندیدند

                                                کین  بی  خردان حرمت انسان بشکستن

مارا  دگر ازطعنه دشمن گله ای نیست

                                                       کان عهد که بستیم رفیقان بشکستن

تو نیستی و وجودمو گرفته شاخه پیچک تنهایی

دلم كه شكوه ز دست توبا خدا ميكرد   

                                         ميان شكوه نهانی تو را دعا ميكرد

      به ياد توست همه لحظه های هستی من 

                                               دل تو كاش كه يک لحظه ياد ما ميكرد

بر بالای افق ایستاده ام

به روزی می اندیشم که با تو باشم

جانم را به باد صبحگاهی می سپارم

با همه خداحافظی میکنم

چرا که تو در منی در تار و پودم

و موجی لطیف برخاسته از جان تو

و راهی جاودانه پیش رویم گسترده میشود

و من پرواز میکنم به سوی تو

به تو می اندیشم به ارمغان صبح

به نامت

که عاشقانه بر زبان جاری میکنم

به تو می اندیشم ای عشق

***

لحظه دیدار نزدیک است

باز من دیوانه ام،مستم

باز میلرزد،دلم،دستم

باز گویی در جهان دیگری هستم

های!نخراشی به غفلت گونه ام را،تیغ!

های،نپریشی صفای زلفکم را،دست!

و آبرویم را نریزی دل!

لحظه دیدار نزدیک است

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن! در بهشت تنها بودن سخت تر از کویر است.با درد ها و زشتی ها و نا کامی ها آسوده تر می توان «تنها» ماند، بی همدرد ، بی غمگسار، بی دوست . در بهشت که هر چه می بایست هست چگونه می توان دوست را خبر نکرد؟ در درد ها دوست را خبر نکردن خود یک عشق ورزیدن است. تقیه ی درد زیباترین نمایش ایمان است.

                                                                دکتر علی شریعتی

                                                *******************

تنها برای غربت خود تار می زنم.............در کوچه های خلوت دل زار می زنم. زورم نمی رسد که دلم را ادب کنم......... خود را به جرم ساده دلی دار می زنم.

بودنت يك حس زيبا كه نمي شه ديگه تكرار * بي تو بودن مثل پاييز مثل يك قاب شكسته روي ديوار

------------------------------------------------------------------------------------------

زر نزن

تو بی خیال دل خوشی من به ترانه دل خوشم

تو راضی به این سکوت اما من اونو میکشم

تو تن دادی به تیک تیک و زر زدنای ساعتا

من و یه حس تازه ای که دور میکنه از آدما

کتابامو آشتی میدوم با چشمای خواب آلودم

واسه خودم تعجبه تا حالا این جوری نبودم

به کوری چشم حسود،میخوام بگم من آدمم!

نفس کشم،نفس کشم،اگه زیاد اگه کمم!

شب میخوام که فردا رو واسه خودم تازه کنم

قد تموم دل خویشم رویا هم اندازه کنم

نوارای جدید و از جانواری بر میدارم

به جای داریوش و گوگوش نوار خالی میذارم

این یه روزه یه آدمه که دل خوشیش بی خودیه

کی به دل خوشیش با خودیه،تاریکی،کی به کیه!

به کوری چشم حسود میخوام بگم منم آدمم!

نفس کشم،نفس کشم،اگه زیادم آگه کمم!

عجب آشفته بازاریست دنیا

روزی تو خواهی آمد                        از کوچه های باران

تا از دلم بشویی                                  غمهای روزگاران

 از این غربت دلم تنگه

بیا ساقی پناهم ده که سقف آسمون تنگه                               

مبادا ای رفیق امشب نگیری ساغر از ساقی                            

نمیدونی چه کوتاه شب مستی و مشتاقی                             

بنی آدم اعضای یکدیگرند که درآفرینش زیک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روزگاردگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

....

حتما برید وبلاگ رو بخونید ...http://www.khovam.blogfa.com

مسلول عشق

دل ساده زود باورم را ز عشق خود ربودی*************من کجا و انتظار  کجا گرتو نبودی

جوانیم را به آش عشق خود سوزاندی*****************مرا همچوباده ناخور ز خود راندی

گر میماندی اشکها از گونه هایم جاری کی می شد**به خدا نداشتم جدایی را باور که آخر شد

حال من ماندم و خواب و خیال تو*****************من شدم مسلول عشق ز خیال تو

دیگر در این عالم فانی ندارم باور وصالی*********شهره عالم گشتم ندارم جز گریه کاری

سراغت گیرم از رقیبان دور ز دیار*************تو رفته ای به جانم دگر ندارم طاقت انتظار